Merhaba arkadaşlar…
Bu aralar zaten vakit bulamamaktan yakınıyor ve bir şey dikip
paylaşamıyorum sizlerle ve bu hafta da bambaşka bir telaşım var.. Çarşamba
sabahı canım kuzum ameliyat olacak… Yazarken bile ellerim titriyor aslında..
Ece’yi ikna etmeye ve korkmaması için bir şeyler anlatmaya çalışıyorum ama buna
ben bile inanmıyorum kendimi kandıramıyorum L
Geniz Eti uzun zamandır başımızın belası. Neredeyse her iki
ayda bir KBB’de alıyoruz soluğu.. Ya geniz akıntısı var ya enfeksiyon kapıyor,
ya kulaklarında su toplanıyor geniz etinden dolayı… Bir ara kuzum neredeyse hiç
duyamıyordu bizi.. Ben de kuzuma neden beni duymuyorsun diye kızıyordum bir de L
Halbuki kuzumun kulaklarında su varmış ve iki defa antibiyotik tedavisi gördü
bu yüzden. Geçmedi bir daha tedavi gördü.. Eğer geçmez ise bir de kulağındaki
suyu ameliyatla alacaklarını ve ondan sonra içine bir tüp yerleştireceklerini
ve ileride banyo yaparken yüzerken hep sorun olacağını söylediler L
Ne kadar üzgün olduğumu düşünün artık.. Allah’ıma bin şükürler olsun ki kulağı
düzeldi de öyle sorunlar yaşamadı. Fakat geniz eti orada dururken bu
problemleri tekrar yaşama olasılığının çok yüksek olduğunu söylediler.. Zaten
gelişim bozukluğu yapıyormuş çocuklarda, alerji doktorumuz da tüm doktorlar da
aldırmamızı önerdiler, sadece ağzı açık uyuyor horluyor diye düşünmeyin bir
sürü şeyi tetikliyor olabilir dediler.. Burnuna endoskopi yapıp girdiklerinde
benim canımdan can gitti onun gözlerindeki yaşlar düşerken L
Bir burnunda %85 tıkanıklık varmış, et büyümüş de büyümüş. Evet şu anda sorun
yaşamıyormuşuz gibi görünüyor dışarıdan ama kuzum iki ayda bir KBB’lere
gitmekten bıktı. Kullanmadığı burun ilacı tedavi kalmadı anlayacağınız. Bizim
yapamayacağımız şeyleri bile denedi. Burnunun bir tarafından sıkılan solüsyonun
diğer taraftan çıkması suretiyle temizlendiği tedavileri bile uyguladı ama
bıktı artık L
İşte bu sebepledir ki karar verdik ve Çarşamba günü ameliyat
olacak kuzum. Evet çok kısa bir operasyon ama ben kuzumun kan alınırken bile
canının yanmasından korkarken ameliyatta canının yanmasına, çıktıktan sonra annecim
diye ağlamasına nasıl dayanacağımı düşünüyorum, yine kendimi düşünüyorum diye
kızıyorum kendime ama aslında kuzumun yere düşmesini canının yanmasını bile
istemiyorum. Saçını tararken bile nazik davranıyorum canı yanmasın diye şimdi
kim bilir nasıl canı yanacak diye düşünmeden de edemiyorum ne
yapabilirim L Offfff offfff…
Bugün kan verdik tahliller için, röntgen çektirdik, EKG
çektirdik… Kan alınırken gıkını çıkarmadı dirayetli kuzum benim. Gurur duydum
kuzumla… Bizden önce giren bir çocuk yıktı hastaneyi 5 kişi zor tuttu onu ve
kuzum da gördü anlayamadı, anlatmaya çalıştım, o korkuyor dedim ama canı
yanmayacak bilmiyor dedim. Sinek ısırmış gibi olacak bitecek dedim ve öyle de
oldu. Hiç acımadı annecim dedi, herkes Maşallah çekti kuzuma.. Gurur duydum
bebeğimle.. Ama EKG si çekilirken biraz mıncıkladılar etlerini çürüdü yer yer,
çok zayıf benim kuzum yapışmadı bir türlü o şeyler kuzumun tenine L
Gözleri doldu, ağlama kuzum dedim geçecek, ben de ağlayacaktım aslında da cesur
olmam gerekiyordu L
Bu akşam tahlillerimiz çıkacak ve birazdan gidip kuzumu da
alıp gideceğim hastaneye, tahlilleri alıp bir de çocuk doktorundan onay
alacağım sonra da anesteziciden.. Yarın da yatış işlemlerini yapıp izin kağıdı
alacağım ve Çarşamba sabah erkenden ameliyata götüreceğiz kuzumu.. Kısa sürüyor
diyorlar ama göreceli bir şey bu zaman. Onlara kısadır ama kuzum içerdeyken
bana kaç yıl gibi gelir bilemiyorum…
Kiminle konuşsam herkes ameliyattan çok memnun, keşke daha
önce yaptırsaydık diyen bile var… Onun için içim daha da rahatlıyor evladı
ameliyat olan insanlarla görüştükçe.. Ama ben olsaydım da o olmasaydı demekten
de alamıyorum kendimi…
Çok da yazmak istemiyorum yazarken bile sıkıştı göğsüme bir şeyler,
iş yerinin ortasında ağlamayayım şimdi J
Sizden ricam dualarınızı eksik etmeyiniz. Basit bile olsa o
benim her şeyim ve her şeyin iyi olmasını istiyorum… Şimdiden teşekkür ediyorum
okuduğunuz derdimi paylaştığınız için..
